Duitse Staande Korthaar
Kennel van het Kappertserf
   

 

 

Home

Wie zijn wij

Duitse Staande Korthaar

Kennel

Onze honden

Pups

Prestaties

Nieuws

Foto's

Links

Contact

 

 




De Dames van Demen

Wie zijn dat eigenlijk?

Een diepgaand onderzoek.

Waar komt de naam vandaan?

Dames van Demen uhm …, wat is het en waar komt die naam vandaan?
Een jaar of vijf geleden werd de laatste trainingsavond van de A-groep Regio 3 voor de tweede keer bij een van de cursisten in Demen , een kleine plaats onder de rook van Ravenstein afgesloten. De laatste training, een wat uitgebreider hapje en drankje dan na een normale trainingsavond, dus gewoon erg gezellig. Tijdens deze avond kwam ter sprake, dat deze prachtige aan de Maas gelegen locatie behoorde aan drie onder één dak wonende vrijgezelle broers. Van het één kwam het ander zo ontstond de naam Dames van Demen .

Wat is het eigenlijk?

Een van de trainers haakte hierop in en zei; ‘Dan zou de “Dames van Demen ”, een toepasselijke naam zijn voor deze laatste trainingsavond en voegen we er een wedstrijdelement aan toe'. Op deze bijzondere wijze, is deze koppelwedstrijd dus spontaan “geboren”.

Wie organiseert het?

De perfecte organisatie ligt in handen van Marianne en Fons de Vocht samen met Bart en Anneke Willems.
Koffie, soep, broodjes en een uitgebreid stamppotbuffet na afloop.
Zo`n dag, geheel verzorgd op eigen terrein, wat een gastvrijheid!

Is het alleen voor dames?

Nee, de heren zijn ook welkom.

Is het dan alleen voor duitse staande korthaar teven?

Reuen mogen ook meedoen. Loopse teven worden ingespoten met een anti-reuen spulletje.

Hoe ging het er aan toe op 6 november 2011?
Zondag 6 november, het was al weer een jaar geleden dat deze bijzondere afsluiting van het seizoen plaats vond. Volgens buienradar zouden we vandaag de regenjas en de laarzen in de auto kunnen laten.
En ja, zo zaten we dan met 24 honden, voorjagers, helpers, keurmeesters en de gehele organisatie `s morgens om half tien achter een heerlijke kop koffie. Bart heette de aanwezigen welkom, had de voorjagers verdeeld in koppels en noemde de namen van deze tweetallen. Veel mensen waren enorm blij met het horen van de naam van hun ‘maatje voor die dag. Er werden zelfs, voordat de koppels het veld in trokken, onderling al verschillende strategieën besproken. Het was geweldig te zien dat deze korthaar mensen zoveel drive bezitten.

Hoeveel proeven waren er?

Voor de lunch waren er twee proeven.
De reuen begonnen met een pittige proef. Voor de A hond werd er op afstand in een bosje een stuk wild verstopt. Om richting aan te geven werd er een schot gelost. Eerst moest echter de B hond een markeerapport ophalen. Dit was een kraai die zichtbaar in een kraal, afgezet met schapengaas viel. Lastig voor honden die nog niet getraind waren op het nemen van hindernissen en tja een kraai is vaak ook niet favoriet.
De teven mochten starten met een superleuke MAP oefening.
Een duif mocht worden opgehaald door de B hond. Deze duif werd zichtbaar opgegooid in een weiland. Eerst moesten de honden een greppeltje door, voordat ze het veerwild konden apporteren, deze hindernis bleek geen enkel probleem voor deze honden.
De A hond moest worden ingezet op een zoek apport in de appelboomgaard.
Daarna werd er gewisseld van proef en tegen half een kon iedereen aanschuiven bij de lunch.

Wat moest je `s middag`s dan doen?

In de middag waren er weer twee proeven uitgezet, op “schone” aangrenzende velden.
Niet echt eenvoudig voor enkele honden. Een drijfjacht met twee markeerapporten . Heel sneaky , stond er een schapennet midden in de akker, daarin werd een stuk wild zichtbaar opgegooid. Dit moest als eerste worden geapporteerd, vervolgens kwam er een markeerapport op een enorme afstand van wel 200 meter voor de A combinaties. Vanwege de markeerkwaliteiten van deze kortharen, was deze proef goed te doen.

En die andere proef?

Nou die zag er op het eerste gezicht best simpel uit. Voor beide honden was er een markeerapport . Het venijn zat in de uit het zicht verdwijnende werpers. Te verwarrend voor enkele honden zo bleek later uit de verhalen van de voorjagers.

Kreeg je ook punten of zo iets?

Ja zeker! Elk koppel kon voor per proef maximaal 100 punten verdienen, met een dagtotaal van maximaal 400 punten. Maar ja, voor een “volle bak” moest het dan ook wel foutloos gaan.

Hadden de Keurmeesters nog commentaar?

Ze waren scheutig met goede tips en geduldig. Na afloop liet Jan Weijers weten onder de indruk te zijn van het hondenwerk. Volgens hem werd er op goed niveau en een rustige wijze met de honden gewerkt.

Waren er nog prijzen te verdienen?

Joh, wat heet prijzen! Enorme bekers, een loterij met prachtige prijzen en een schitterende wisseltrofee (Zie foto). Menig voorjager zou deze trofee graag een jaartje in de huiskamer willen hebben staan.

Wie hebben er gewonnen?

Tja dat was nog wel even grappig. Wedstrijdleider Bart Willems begon met de nummers 3, Erik te Velthuis met Silny en Walter Damen met Arienne met 350 punten. Tegen de verwachting in, werden daarna de namen van het winnende koppel genoemd. Op de tweede plaats Ceciel Smits met Macy en Piet v.d. Berg met Punda , met 375 punten. Met slechts een klein verschil in punten wisten Erdien Wildeman met Jonne en Martha Cordemeyer met Lotte, de titel Dames van Demen 2011 en de prachtige wisseltrofee te veroveren met 380 punten.

Hoe kijk je terug op deze dag?

Het was een super geslaagde dag, mooi weer, prachtige locatie en een hele fijne sfeer.
Wat is het toch geweldig dat zo`n bijzondere dag, belangeloos georganiseerd wordt door allemaal korthaarliefhebbers .

Wil je volgend jaar weer meedoen?

Oh.., we hopen het komende jaar, weer een uitnodiging te ontvangen!

De Dames van Demen 2011
Erdien Wildeman en Martha Cordemeyer